Dzwon Grzesznika
Dzwon Grzesznika ważący 113 cetnarów (ponad 7 ton) odlany został najprawdopodobniej 17 lipca 1386 roku przez wybitnego wrocławskiego ludwisarza Mateusza Wildego i wisiał w południowej wieży kościoła św. Marii Magdaleny. Chociaż wcale nie był najpotężniejszym dzwonem Wrocławia (wielki dzwon fary św. Elżbiety był dwukrotnie większy), z pewnością należał do najsłynniejszych w naszej części Europy.
Wrocławianie nazwali nowy dzwon Dzwonem Biednego Grzesznika. Jego bicie odprowadzało skazańców na śmierć oraz witało pątników, którzy przybyli do śląskiej stolicy. Z czasem bardzo mocno wrósł w tradycję Wrocławia, stając się jednym z najważniejszych symboli Miasta. Słynną legendę wykorzystał pisząc balladę Der Glockenguß zu Breslau Wilhelm Müller. Tłumaczenia na język polski dokonał pan Roman Kołakowski. Podczas obu wojen światowych Dzwon Grzesznika nie podzielił losu wielu innych dzieł ludwisarskich i nie został przetopiony na działa. Kościół św. Marii Magdaleny przetrwał II wojnę światową bez większych strat. 17 maja 1945 roku, już po zakończeniu działań wojennych we Wrocławiu, w świątyni wybuchł skład amunicji, najprawdopodobniej podpalony przez radzieckich żołnierzy plądrujących i dewastujących konające miasto. W mgnieniu oka kościół stracił prawie wszystkie dachy. Z obu wież z jękiem spadły renesansowe hełmy. Mostek Pokutnic w jednej chwili przestał istnieć. Wieża południowa została rozpruta wzdłuż na pół. Dzwon Grzesznika spadł, wydawszy ostatnie rozpaczliwe dźwięki, rozbił się o bruk i zamilkł na zawsze. Dziś kościół św. Marii Magdaleny, niegdyś duma Wrocławian, stoi niemy i pozbawiony swojej korony. My, Wrocławianie, mamy nadzieję, że w niedalekiej przyszłości zobaczymy potężne wieże zwieńczone pięknymi hełmami oraz usłyszymy symbol stolicy Śląska - legendarny Dzwon Grzesznika. Tomasz Sielicki |