Wrocławski punkt honoru
Wspaniałe, masywne i majestatyczne kościoły od zawsze tworzyły niesamowity klimat Wrocławia. Ich ogromne połacie dachów pokrytych miedzią lub różnokolorową dachówką oraz dumnie wznoszące się nad stolicą Śląska wieże zwieńczone wyniosłymi hełmami dostrzec można było już z daleka. Jednymi z najważniejszych kościołów, nie tylko Wrocławia, ale i całego Śląska, były obie fary miejskie - św. Elżbiety oraz św. Marii Magdaleny..
Źródła podają, jakoby pierwszą świątynię w tym miejscu wzniesiono ze środków zebranych przez samych mieszczan w roku 1165. W roku 1226 w związku z oddaniem kościoła św. Wojciecha zakonowi dominikanów biskup Wawrzyniec ustanowił kościół Marii Magdaleny parafialnym dla mieszkańców części Wrocławia obejmującej teren od strony Zielonej Studni w Rynku na wschód. Świątynia była parafią dla złotników, malarzy, piekarzy, krawców i innych rzemieślników wrocławskich. W roku 1523 Johannes Hess wygłosił pierwsze kazanie będące początkiem reformacji w Śląsku. Od tej chwili, aż do 1945 roku, kościół św. Marii Magdaleny służył gminie ewangelickiej. Dziś jest to katedra Kościoła polsko-katolickiego. Świątynia jest trójnawową, ceglaną bazyliką. Jej zachodnią fasadę wieńczą bliźniacze wieże połączone malowniczym Mostkiem Pokutnic, z którym wiążą się legendy, zagadki i anegdoty. Na południowej fasadzie kościoła dostrzec można Portal Ołbiński - szczytowe osiągnięcie śląskiej rzeźby romańskiej. Często mawia się, że jest to "najpiękniejszy portal na wschód od Renu". Pochodzi on z opactwa norbertanów na Ołbinie i został przeniesiony do fary w roku 1546. W surowym wnętrzu świątyni zachwyca ogromne wschodnie okno, cenne, gotyckie, kamienne sakramentarium z końca XIV w. oraz wspaniała renesansowa ambona z końca XVI w. zaliczana do najcenniejszych protestanckich kazalnic Europy. Choć ambona została uszkodzona podczas wojny (straciła między innymi schody oraz część balustrady), nadal ukazuje swoje piękno. Bardzo ciekawym elementem jest podpora kazalnicy, którą tworzą trzy figury aniołów. Niestety kościół dziś zachował tylko nieznaczną część swojej dawnej świetności. Dopiero od niedawna mamy okazję podziwiać legendarny Mostek Pokutnic Wciąż razi brak renesansowych hełmów wieńczących do 1945 r. wieże. Panorama Wrocławia, dla której wieże kościelne, klasztorne, ratuszowa i wiele innych zawsze były elementami najważniejszymi, jest zubożona. Oczywiście nie tylko Maria Magdalena straciła hełmy (brak zwieńczeń i kościoła gimnazjalnego św. Macieja i klasztoru sióstr urszulanek), to jednak ona nadawała Staremu Miastu niepowtarzalny charakter. Dwie majestatycznie wznoszące się wieże były symbolem potęgi miasta i jego mieszkańców. Ta swoista korona Wrocławia musi zostać uzupełniona. Śląska stolica od zawsze nosiła miano "miasta stu wież". Tomasz Sielicki
|